Powrót

Naturalnym stanem funkcjonowania dziecka jest stan zadowolenia. Jeżeli niemowlę ma kłopoty ze snem, jedzeniem, zabawą czy kontaktem z najbliższymi warto mu pomóc. Przydatna może okazać się konsultacja z terapeutą Integracji Sensorycznej.

Diagnoza integracji sensorycznej


Pełną diagnozę przetwarzania sensorycznego wykonujemy u dzieci powyżej 4 roku życia, jednak pierwsze trudności w prawidłowym współdziałaniu zmysłów możemy zaobserwować już u niemowląt. U dzieci do 3 roku życia diagnozujemy zaburzenia samoregulacji związane z przetwarzaniem bodźców sensorycznych (ang. self-regulations disorder). Celem konsultacji oraz ewentualnej terapii jest poprawa codziennego funkcjonowania dziecka oraz jego rodziny.

Rozwój zmysłów


Proces integracji sensorycznej rozpoczyna się już w łonie matki około 9-11 tygodnia, kiedy mózg płodu zaczyna odczuwać ruchy jej ciała. Jako pierwszy rozwija się układ dotykowy, następnie przedsionkowy (równowaga) i proprioceptywny (czucie własnego ciała). W okresie prenatalnym zaczyna funkcjonować również słuch, wzrok, smak i węch, jednak u noworodka zmysły te są jeszcze niedojrzałe, co chroni dziecko przed nadmiarem bodźców ze świata zewnętrznego.

Czynniki ryzyka


Skłonność do zaburzeń przetwarzania sensorycznego jest w znacznym stopniu uwarunkowana genetycznie. Istnieją również czynniki ryzyka ciążowo- porodowego takie jak nieprawidłowa masa urodzeniowa (mniej niż 2,5kg lub więcej niż 4kg), niska ocena w skali APGAR (poniżej 7pkt w 1min), infekcje i niewydolność szyjki macicy oraz odklejenie łożyska. Jeżeli twoje dziecko należy do grupy ryzyka nie martw się na zapas. Dzieci te mogą, ale nie muszą rozwinąć problemów z przetwarzaniem bodźców sensorycznych.

Na co warto zwrócić uwagę?


Szacuje się, że nawet 5-15% dzieci ma obecnie trudności rozwojowe o podłożu sensomotorycznym.
U niemowląt zwracamy szczególną uwagę na:

• problemy ze snem i zasypianiem;
• trudności z wyciszeniem, częste marudzenie, drażliwość, płacz;
• problemy z jedzeniem, trudności w karmieniu;
• niechęć do przytulania, odpychanie rodziców;
• dużą wrażliwość lub brak odczuwania bólu;
• złe tolerowanie codziennych zabiegów pielęgnacyjnych takich jak: czesanie, mycie, obcinanie paznokci, mycie twarzy, zębów, czyszczenie nosa czy uszu;
• podwyższony lub obniżony stan pobudzenia;
• gryzienie, szczypanie siebie i innych, uderzanie głową o przedmioty;
• dużą wrażliwość na jasne światło, dźwięki;
• zachowania dziecka niezrozumiałe lub niepokojące dla rodziców.

Kiedy warto udać się do specjalisty?


W przypadku występowania wymienionych objawów warto skonsultować się z wykwalifikowanym terapeutą mającym doświadczenie w pracy z małymi dziećmi. Prawidłowy rozwój niemowlęcia opiera się na motoryce (ruchu) i sensoryce (zmysłach). Konsultację fizjoterapeutyczną w celu oceny rozwoju ruchowego poleca się maluszkom po ukończeniu 3 miesiąca życia lub szybciej, jeżeli jest taka potrzeba. Konsultację z terapeutą Integracji Sensorycznej wykonujemy po ukończeniu przez dziecko 6 miesiąca życia.


PUER - Terapeutyczny Ośrodek dla dzieci, młodzieży i rodziny